Το 1991 ο Robert Gilman δημιούργησε έναν νέο όρο που τείνει να γίνει επίσημος: Τις Οικοκοινότητες ή οικοχωριά. Έγινε ευρύτερα αποδεκτός ως μία ακόμα κατηγορία συνειδητής κοινότητας
Ο Gilman όρισε ένα οικοχωριό ως έναν οικισμό όπου:
– Το πλήθος των κατοίκων επιτρέπει την υγιή κοινωνική και πολιτική δικτύωση (συνήθως έως 150 άτομα).
– Υπάρχουν όλες οι βασικές και απαραίτητες δομές για να μπορεί να ζήσει κάποιος άνθρωπος.
– Οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι ακίνδυνα ενσωματωμένες στον φυσικό κόσμο.
– Είναι βιώσιμος, δηλαδή συντηρείται από μία υγιή ανθρώπινη ανάπτυξη η οποία μπορεί να συνεχίζεται επιτυχώς στο αόριστο μέλλον, χωρίς επιβλαβείς επιδράσεις στο περιβάλλον.
– Πρέπει να έχει πολλαπλά κέντρα πρωτοβουλιών.
Οι οικοκοινότητες είναι – κοινωνικά, οικονομικά και οικολογικά – βιώσιμες συνειδητές κοινότητες. Οι περισσότερες στοχεύουν σε 50-150 κατοίκους γιατί αυτός είναι ο αριθμός που θεωρείται ως μέγιστος για ένα υγιές κοινωνικό δίκτυο, σύμφωνα με τα ευρήματα της κοινωνιολογίας και της ανθρωπολογίας. Μια οικοκοινότητα συνήθως αποτελείται από άτομα που έχουν επιλέξει να δοκιμάσουν μια εναλλακτική λύση απέναντι στον συγκεντρωτισμό και την κεντρική εξουσία
Η οικοκοινότητα ως μοντέλο ζωής επαναφέρει τον άνθρωπο σε μια αρμονική σχέση με το φυσικό περιβάλλον, δημιουργεί τις καλύτερες προϋποθέσεις για προσωπική και πολιτιστική ανάπτυξη, καθορίζει πραγματικές ηθικές αξίες και προάγει την πνευματική εξέλιξη. Υπάρχουν διαφορές σε κάθε οικοκοινότητα, και αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Παρόλα αυτά, ένα κοινό όραμα εμπνέει όλες τις οικοκοινότητες.
Παραδείγματα οικοκοινοτήτων που μπορούν να λειτουργήσουν ως μοντέλα βιώσιμης ανάπτυξης, που μπορούν να εφαρμοσθούν σε μεγαλύτερη κλίμακα χωρίς να χάσει τις βασικές αξίες της αυτό-οργάνωσης και της συμμετοχικότητας που χαρακτηρίζει μια συνειδητή κοινότητα, είναι:
- το παράδειγμα της Σενεγάλης που χρονολογείται από το 1996 με πρωτοποριακή ιδέα δημιουργίας του δικτύου οικοχωριών της Σενεγάλης (GENSE) και του κέντρου εκπαίδευσης EcoYoff με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη και την παροχή εκπαίδευσης σχετικά με τη βιωσιμότητα. Το κίνημα λειτούργησε το Δίκτυο οικοχωριών της Σενεγάλης GENSE. όπου το 1996, ήδη 45 χωριά, το 2015 έχουν ενταχθεί 100 χωριά και σήμερα υπερβαίνουν τα 500 χωριά.
- Η οικοκοινότητα του Lakabe Ecovillage "η Γη των Δασών", η οποία χτίστηκε στα ερείπια της ομώνυμης μεσαιωνικής πόλης στην επαρχία Navarra των Πυρηναίων της Ισπανίας, μέσα στην κοιλάδα Arce-Artzibar της χώρας των Βάσκων. Οι αποφάσεις για την κατανομή των εργασιών λαμβάνονται από τη γενική συνέλευση των κατοίκων, με μόνη βασική αρχή τη “μη βίαιη επικοινωνία” και με στόχο την αυτάρκεια της κοινότητας σε πόρους και αγαθά, εντός ενός κοινού περιβάλλοντος με απούσα την ατομική ιδιοκτησία.
Το 1995, όταν το ίδρυμα Findhon στην Σκωτία ανακοίνωσε ότι το ετήσιο συνέδριο του θα έχει τίτλο «Ecovillages and Sustainable Communities».H ανακοίνωση αυτή έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό και ακολουθήθηκε από έναν κατακλυσμό αιτήσεων και συμμετοχών. Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του συνεδρίου ανακοινώθηκε και η δημιουργία του Παγκοσμίου Δικτύου Οικοχωριών (Global Ecovillages Network-GEN). Σήμερα, 20 χρόνια μετά, ο χάρτης του GEN απαριθμεί 138 καταγεγραμμένα οικοχωριά στην Ευρώπη, 110 στην Βόρεια Αμερική, 58 στην Νότια Αμερική και 52 στην Ασία ενώ ο αριθμός συνεχώς μεγαλώνει..
Στην Ελλάδα έχουμε και εμείς το οικοχωριό μας. Πρόκειται για το Οικοχωριό Σκάλα, που βρίσκεται στον Νομό Θεσσαλονίκης, κοντά στο φαράγγι της Σκάλας και ιδρύθηκε το 2004 με την κατασκευή του πρώτου οικήματος. Το 2012 δυο οικογένειες αποφάσισαν να κατοικήσουν μόνιμα.
Ας εμπνευστούμε λοιπόν από όλα αυτά τα παραδείγματα και ας δημιουργήσουμε καινοτόμα μονοπάτια ανάπτυξης καθώς δεν χωράει πια αμφιβολία πως ο δρόμος που βαδίζουμε σύντομα θα μας βγάλει σε αδιέξοδο.
Δημιουργούμε το όραμα ενός καλύτερου κόσμου.
Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου